'Ik mag best een sigaret opsteken, maar ik wil het niet meer'
Na vele jaren roken besloot collega Marijke Dijkhuis het anders te doen. Zonder pleisters, pillen of nicotinevervangers stopte ze 2,5 jaar geleden in één keer. Haar geheim? Het boek Stoppen met roken van Allan Carr. “Het veranderde mijn manier van denken. Roken is echt een rotverslaving. Dat moest ik eerst zelf gaan inzien.”
Marijke werkt bijna 20 jaar bij Parnassia Groep. Ze begon als verpleegkundige bij Dijk en Duin in Castricum en werkt inmiddels 5 jaar als arbo-preventiemedewerker. Zoals veel rokers rookte Marijke als tiener haar eerste sigaret. “Ik wilde stoer zijn. Bij ons thuis werd niet gerookt, dus het gebeurde buiten het zicht van mijn ouders.” Op het hoogtepunt rookte ze ongeveer een pakje per dag. Af en toe deed ze een stoppoging, maar langer dan 10 maanden hield ze dat niet vol.
Belangrijke inzichten
Na verloop van tijd werd Marijke zich steeds bewuster van haar gedrag en gedachten. “Pakjes sigaretten van 20 euro kocht ik zonder nadenken, terwijl ik een doosje blauwe bessen van 5 euro te duur vond. Toen dacht ik: wat ben ik eigenlijk aan het doen?” Dat inzicht zorgde ervoor dat ze anders naar haar rookgedrag ging kijken. “Je praat je eigen gedachten voortdurend goed. Dat is precies wat een verslaving doet.”
Marijke besloot opnieuw een serieuze stoppoging te wagen. “Ik las Stoppen met roken van Allan Carr. Eigenlijk is dat pure cognitieve gedragstherapie. Carr laat je anders naar roken kijken. Je mag tijdens het lezen zelfs blijven roken. Pas als je het boek uit hebt, stop je.” En dat deed ze.
De eerste periode na het stoppen leverde verrassende inzichten op. “Al snel dacht ik: wat stinkt zo’n sigaret eigenlijk. Als roker had ik dat zelf helemaal niet door.” Toch ging Marijke rokers of plekken waar gerookt werd niet uit de weg. “Natuurlijk heb ik weleens trek, bijvoorbeeld met een koud pilsje op een terras. Maar dat moment gaat ook weer voorbij.”
Na een tijdje merkte Marijke dat haar smaak en reuk verbeterden. Ze hield via een app bij hoeveel geld ze bespaarde en beloonde zichzelf in het begin met kleine cadeautjes, zoals bloemen of iets lekkers. Dat hielp haar om het vol te houden.
Rookbeleid
Als zorgprofessional heeft Marijke ook een mening over het rookbeleid in de zorg. “Ik begrijp de regels, zeker vanuit veiligheid. Maar we moeten kwaliteit van leven niet uit het oog verliezen. Cliënten hebben al met zoveel regels te maken.”
Terugkijkend is Marijke vooral blij dat ze de stap heeft genomen. En dat gunt ze iedereen. “De grootste verandering zat niet in mijn lichaam, maar in mijn hoofd. Als je trek krijgt, zeg dan niet: ik mag niet roken. Zeg tegen jezelf: ik mag het wel, maar ik wil het niet meer. Dat maakte voor mij écht het verschil.”