'Blijf nieuwsgierig naar elkaar'

Nieuwsgierigheid als basis voor verbinding

In haar werk begeleidt Therese stagiaires en onderhoudt zij contact met scholen. Daarbij merkt ze hoe belangrijk het is om met elkaar in gesprek te blijven. "Veel jongeren hebben toch een bepaald beeld van de ggz," vertelt ze. "Maar als je doorvraagt, blijkt bijna iedereen zelf iets te hebben meegemaakt, of iemand in de naaste omgeving te kennen."

Volgens Therese laat dat zien hoe krachtig openheid kan zijn. Door nieuwsgierig te zijn naar elkaars ervaringen verdwijnen vooroordelen en ontstaat meer begrip. 

Die nieuwsgierigheid neemt ze mee in haar dagelijks werk. Zo is ze zich tijdens sollicitatiegesprekken bewust van de eerste indruk die een cv of motivatiebrief kan oproepen."Je leest een brief en hebt meteen een eerste indruk. Dat is menselijk, iedereen heeft een oordeel. Maar de kunst is om dat te onderzoeken. Door jezelf de vraag te stellen of dat beeld wel klopt, ontstaat ruimte om iemand echt te leren kennen."

Zichtbaarheid kan daarbij helpen. Door te laten zien waar je voor staat, ontstaan gesprekken die anders misschien niet gevoerd worden. Het meevaren tijdens Pride in Amsterdam was daar voor Therese een concreet voorbeeld van. "Laat maar gewoon zien. Ik vind het heel mooi dat Parnassia Groep dit doet en dat we als organisatie kunnen meevaren."

Inclusie begint dichtbij

Voor Therese is inclusie ook een persoonlijk onderwerp. Haar jongste zus heeft een relatie met een vrouw. Binnen haar gezin is dat altijd vanzelfsprekend geweest. Haar kinderen weten niet beter dan dat hun tante een relatie heeft met een vrouw.

Tegelijk ziet ze dat acceptatie vanuit de omgeving niet altijd betekent dat iemand zich ook helemaal vrij voelt om zichzelf te zijn. Daarom vindt ze het belangrijk om ruimte te maken voor gesprekken, zonder voor een ander in te vullen wat diegene nodig heeft.

Iedereen hoort erbij

Voor Therese zit inclusie niet alleen in beleid of grote uitspraken, maar juist in het dagelijkse contact. "Door vragen te stellen, aandachtig te luisteren en open te staan voor het verhaal van een ander, ontstaat ruimte waarin mensen zich gezien voelen." 

Inclusie begint volgens Therese bij hoe we dagelijks met elkaar omgaan: in gesprekken met collega’s en stagiaires, bij ontmoetingen met cliënten en in het contact met de mensen om ons heen. Door open te staan voor verschillende ervaringen en perspectieven, laten we zien dat iedereen erbij hoort. “Ik doe het vanuit mijn gevoel. Vanuit enthousiasme, maar ook omdat ik het belangrijk vind dat we blijven laten zien: iedereen hoort erbij.”