Wie van de VGZ verzekerden herstellen spontaan? Het staat niet op hun voorhoofd geschreven

Wie van de VGZ-verzekerden herstelt spontaan? Het staat niet op hun voorhoofd geschreven

regulier-marc+blom.png

¨Psychische problemen lossen zich meestal vanzelf wel op. Je kunt beter niets doen. Mensen herstellen spontaan en dat maakt dat de meeste psychische hulp niet zinnig is¨.

Met deze uitspraak trekt het bestuur van VGZ de legitimiteit van psychische hulpverlening in twijfel. Achtergrond van deze uitspraak is een geschil over de achterstallige betaling van zorg voor VGZ-verzekerden. VGZ wil deze 16 miljoen niet betalen aan Parnassia Groep. De zorgverzekeraar wil sowieso dat minder mensen zich laten behandelen voor hun psychische klachten.

Bovenstaande uitspraak over psychische problemen die zich ‘vanzelf oplossen’, lijkt losjes gebaseerd te zijn op het Nemesis-2 onderzoek. Daarin liet een percentage van de mensen met psychische problemen een spontaan herstel zien. Ook een uitkomst uit het Nemesis-2 onderzoek: dat spontaan herstel moet binnen drie maanden plaatsvinden, anders daalt de kans op spontaan herstel snel.

En dan de feiten

Het Nemesis-onderzoek was een onderzoek onder de Nederlandse populatie, niet onder patienten die in de ggz in behandeling zijn. Dat zie je ook aan de percentages. De prevalentie van depressie is volgens dat onderzoek 4,3 procent. Een enorme hoeveelheid mensen die gelukkig niet allemaal verwezen worden naar de ggz en die onze hulp ook niet nodig hebben. En inderdaad, waar gelukkig een groot percentage zonder verdere professionele hulp herstelt.

De patienten die wel bij ons in zorg komen is dus een selectie. Een selectie die deskundige hulp wel degelijk nodig heeft. We weten bijvoorbeeld dat als een depressie langer dan een jaar bestaat, de kans op spontaan herstel (vrijwel) 0 is. Bij Parnassia Groep heeft ongeveer de helft van de patiënten bij aanmelding een depressie die al langer dan een jaar duurt. De uitspraak van Klink is dus onzinnig en populistisch te noemen. En wat voor depressie geldt, geldt ook voor de andere veel voorkomende aandoeningen.

Ziek worden volgens financiële prognoses van VGZ?

Wat VGZ van ons vraagt is dat wij iedere maand exact 2000 patiënten in behandeling nemen. Bij Parnassia Groep worden patiënten in zorg genomen op volgorde van aanmelding en op basis van urgentie. We maken daarbij geen onderscheid bij wie iemand verzekerd is. VGZ vraagt ons dit los te laten en te selecteren op waar iemand verzekerd is en hoeveel zorg VGZ per maand ingekocht heeft. Als dat betekent dat iemand die ernstig ziek is langer moet wachten omdat het maandelijkse maximum aan VGZ-verzekerden bereikt is, vindt VGZ dat geen probleem. Als wij dit wel een probleem vinden voor die patiënt, is het financiële risico voor ons.

Wat doet lang wachten met je klachten?

Waar binnen een aantal maanden een deel van de klachten spontaan verdwijnt, is er ook een keerzijde. Wanneer iemand langer moet wachten op een behandeling neemt de kans op chroniciteit toe. De kosten die VGZ wil besparen door een paar mensen die mogelijk spontaan herstellen weg te houden bij behandeling, betalen ze 10 keer terug als er een paar patiënten chronisch ziek worden. En dan hebben we het nu over geld, maar eigenlijk hebben we het over een moeder die niet meer voor haar kinderen kan zorgen, een werknemer die niet meer kan werken en erger…

En nogmaals, welke patient spontaan herstelt en welke chronisch ziek wordt; het staat helaas niet op hun voorhoofd geschreven.

Hoe kunnen we elkaar helpen?

Parnassia Groep zet in op een veel doelmatiger aanbod voor de grote groep patiënten met veelvoorkomende psychische klachten. Dit doen we door online behandelingen, startgroepen (waarmee we groepen patiënten die anders langer op de wachtlijst moeten staan sneller kunnen behandelen) en door nog vaker basis ggz aan te bieden.

Met deze aanpak kunnen we een aanzienlijk deel, zeg op termijn 10 tot 20 procent van de patiënten, nog sneller behandelen tegen relatief geringere kosten. Wel moeten zorgverzekeraars dan online behandelingen ondersteunen en de inzet van ervaringsdeskundigen vergoeden. Naast de voordelen van deze aanpak is het ook belangrijk dat patiënten die niet opknappen met dit aanbod (en we weten op voorhand dus niet wie dit zijn) sneller kunnen doorstromen naar een andere en soms meer intensieve behandeling.

Omdat VGZ niet wil betalen voor onze behandelingen is het voor ons niet langer verantwoord om VGZ-verzekerden te blijven behandelen. Goede en veilige zorg komt daarmee in het gedrang. We kunnen aantonen dat we al jaren behandelen conform landelijk vastgestelde zorgstandaarden en richtlijnen. Ook zijn we steeds in staat de zorg te vernieuwen, waardoor we aantoonbaar korter, doelmatiger en tegen lagere kosten behandelen. Dat maakt het extra wrang dat VGZ zich nu zo opstelt.

Marc Blom
Psychiater en lid raad van bestuur Parnassia Groep